intro01

12764464 10206451646113847 2794936024521549617 oΜετά από πολλές αναβάσεις σε κοντινά αλλά και πιο μακρινά βουνά έρχεται η ώρα να περπατήσουμε και να περιηγηθούμε στα μονοπάτια του« δικού μας» Κόζιακα, με τα δύσβατα πολλές φορές μονοπάτια αλλά με μια μοναδική άγρια ομορφιά. Ο λόγος που επιλέξαμε αυτή τη διαδρομή είναι γιατί πολλοί από εμάς δεν την ήξεραν και μαθαίνοντας την κάναμε και προσωρινή σηματοδότηση με σκοπό να γίνει μόνιμη σύντομα. Η ορειβατική παρέα ξεκίνησε από την κεντρική πλατεία του Aγ. Βησσαρίωνα στις 8:00 το πρωί αποτελούμενη από 10 ορειβάτες, τη Lara και τον Snoopy (οι σκύλοι της παρέας). Ανηφορίζοντας περνάμε από το βράχο του «Γερούκου» συναντώντας το μονοπάτι, μετά από μισή ώρα περνώντας πάνω απ’το χωριό και φτάνοντας στη θέση «Κουκουρέλος» σταματήσαμε για να βγάλουμε κάποια παραπανίσια ρούχα καθώς ο καιρός παραήταν ζεστός για Φλεβάρη. Συνεχίζουμε βρίσκοντας το φράχτη του μοναστηριού τον οποίο ακολουθάμε για μία ώρα περίπου όπου και συναντάμε δασικό δρόμο. Από εκεί και για 2,5 km περίπου θα περπατήσουμε αναγκαστικά πάνω στο δρόμο γιατί δεν υπάρχει μονοπάτι (για την ώρα), στο τέλος του δρόμου τα αδέλφια Παπαστεργίου (Αλέξανδρος & Ελένη) και η Lara θα επιστρέψουν λόγο υποχρεώσεων. Οι υπόλοιποι ξαναμπαίνουμε αριστερά σε μονοπάτι και με κατεύθυνση ΒΔ φτάνουμε στο διάσελο όπου θα σταματήσουμε λίγο για μια ανάσα και να αγναντέψουμε το Θεσσαλικό κάμπο τον Όλυμπο, τον Κίσσαβο, τα Άγραφα, τα Μετέωρα ακόμα και την λίμνη Πλαστήρα. Η συνέχεια κατηφορική μέσα από μεγάλα έλατα περνώντας το φράχτη που χωρίζει Αγ. Βησσαρίωνα και Φιλύρα. φτάνουμε στο ρέμα που έρχεται από τη Σπηλια Μπέη, όπου και στρίβουμε αριστερά βρίσκοντας τη πορτοκαλί σήμανση, από εδώ το μονοπάτι θέλει λίγο προσοχή, μετά από 3,5 ώρες φτάνουμε στη Σπηλιά Μπέη. Εκεί θα καθίσουμε στο κιόσκι για ξεκούραση να κολατσίσουμε και να αναλύσουμε τη διαδρομή που κάναμε και σηματοδοτήσαμε ψάχνοντας να βρούμε ίσως καλύτερο μονοπάτι. Μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες στο σημείο της τρύπας θα συνεχίσουμε σε πιο ευχάριστο μονοπάτι φτάνοντας στο οροπέδιο και τη βρύση κρανιάς όπου και γεμίζουμε τα παγούρια μας με κρύο νερό για να συνεχίσουμε την τελευταία ανηφοριά της διαδρομής που θα μας βγάλει σε οροπέδιο. Από εδώ αρχίζει και η κατηφόρα, διασχίζοντας το οροπέδιο φτάνουμε σε μπαλκόνι από βράχια αγναντεύοντας κάτω το Κοτρώνι και απέναντι την Καραβούλα τα βόρεια Άγραφα, το Μαυροπούλι, τη Λουπάτα και άλλες κορυφές σχολιάζοντας τον «κακό» χειμώνα με το λιγοστό χιόνι στις κορυφές. Στη συνέχεια το κατηφορικό μονοπάτι« αγριεύει» και θέλει προσοχή γιατί ως γνωστών η κατηφόρα πολλές φορές είναι πιο δύσκολη απ’ την ανηφόρα. Στο τέλος του μονοπατιού θα φτάσουμε στο οροπέδιο «Ομπράβα» στο Κοτρώνι και θα καταλήξουμε στο τέλος του χωριού όπου θα συνεχίσουμε σε χωματόδρομο για 2km περίπου που ανοίχτηκε πάνω στη Βλαχόστρατα η οποία σε κάποια σημεία διακρίνεται ακόμα. Μετά μπαίνουμε στο πιο καθαρό μονοπάτι της Βλαχόστρατας φτάνοντας, μετά από 8 ώρες και πάνω από 20 km στο τέλος μιας κουραστικής αλλά χορταστικής και απολαυστικής διάσχισης, στην Τοξωτή Γέφυρα της Πύλης. Η αυλαία έπεσε με ένα καφεδάκι στο παραδοσιακό καφέ.

ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΔΙΑΣΧΙΣΗΣ

12764464 10206451646113847 2794936024521549617 o 12768184 10206470343981282 2531550875028782173 o 12764631 10206451649953943 3937014561058124640 o
12717451 10206451650113947 692479926292410552 n 12742554 10206451649513932 319173356775744008 n 12717523 10206451651713987 4045778815873151154 n

ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ!!!!

Υ.Γ. Ευχαριστούμε τον Σωτήρη και την Κατερίνα για την παρέα και τις όμορφες φωτογραφίες!!!

Το μέλος του Ο.Π.Ο.Π.

Κουφογάζος Απόστολος

bank-blood
Ο ΟΠΟΠ διαθέτει μια από τις πιο οργανωμένες τράπεζες αίματος του Ν. Τρικάλων.