intro01

ny8Με σύμμαχο τον ιδανικό καιρό και με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2015 οι 6οι ορεινοί αγώνες Νυμφαίας Κομοτηνής. Οι συνολικά 300 αθλητές που συμμετείχαν είχανε την ευκαιρία να περάσουν ένα υπέροχο πρωινό απολαμβάνοντας το υπέροχο και επιβλητικό δάσος της ανατολικής Ροδόπης.
Στον πρώτο, κατά σειρά έναρξής, αγώνα συνολικής απόστασης 25,47 km και θετικής υψομετρικής διαφοράς 1500 μέτρων αγωνίστηκαν 189 αθλητές. Πρόκειται για έναν αγώνα όπου το 98% της διαδρομής αποτελείται από μονοπάτια με έντονα σκαμπανεβάσματα και μόλις το 2% από χωματόδρομο. Νικητής αναδείχθηκε ο Κοσμάς Πλακετάς (KASIMIS TRAINING - 2:30:43), δεύτερος ο Αθανάσιος Σιώμος (KASIMIS TRAINING - 2:38:02) και τρίτος ο Παναγιώτης Γούναρης (INOV-8 GREECE/KOURKOURIKISTRAINNING - 2:38:51). Στην κατηγορία των γυναικών νικήτρια ήταν η Βασιλική Φαλαρά (KASIMIS TRAINING - 3:31:07). Για τον Ο.Π.Ο.Π. αγωνίστηκε ο Δημήτρης Κόρακας που τερμάτισε στην 26η θέση με χρόνο 3:11:25.
Στο λα'ι'κό μονοπάτι,τον δεύτερο αγώνα απόστασης 8 km,πήραν μέρος 111 αθλητές. Πρώτος έφτασε στον τερματισμό ο Χρήστος Γιαννακάκης (ΛΥΚΟΙ Κεχαγιόγλου - 0:47:06), δεύτερος ο Κωνσταντίνος Βαφειάδης (AVENGERS RUNNING TEAM - 0:49:19) και τρίτος ο Οσκάν Χουσεΐν (ΑΠΣ ΤΕΛΜΗΣΣΟΣ ΜΑΡΑΘΩΝΟΣ - 0:49:19) ενώ στις γυναίκες πρώτη τερμάτισε η Ιωάννα Κουτσίκου με χρόνο 1:03:28.
Κλείνοντας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον διοργανωτή σύλλογο ''Σπάρτακος Ροδόπης'', στους εθελοντές, στην Ελληνική Ομάδα Διάσωσης Κομοτηνής και σε όσους συνέβαλλαν στην άψογη οργάνωση και διεξαγωγή των δύο αγώνων.
Το ταξίδι στα βουνά συνεχίζεται....

12226968 10206997128703365 4735733537250011984 nΟ 33ος Κλασικός- Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθηνών καθώς και οι Αγώνες Δρόμου 5 χλμ -10 χλμ, και αγώνας για τα Παιδιά είναι πλέον παρελθόν. Πόλος έλξης για χιλιάδες ανθρώπους παρά την δύσκολη εποχή της κρίσης. Ο ΣΕΓΑΣ σε συνεργασία με το Δήμο Αθήνας και Μαραθώνα, την υποστήριξη της Περιφέρειας και μεγάλο χορηγό τoν ΟΠΑΠ και ο οποίος γίνεται στη μνήμη του Έλληνα βαλκανιονίκη και ειρηνιστή πολιτικού Γρηγόρη Λαμπράκη πέρασε στην ιστορία ίσως ως ένας από τους πιο επιτυχημένους αφού συνολικά 43.000 δρομείς δήλωσαν συμμετοχή στο σύνολο των αποστάσεων, με τους 16.000 από αυτούς στον Μαραθώνιο δρόμο, αριθμός ρεκόρ για την ιστορία της διοργάνωσης.
Ένας διεθνής ετήσιος αγώνας μαραθωνίου που έχει καθιερωθεί να διεξάγεται τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου. Από μόνος του είναι ένα πολύ μεγάλο γεγονός. Η διοργάνωση έχει μικτό χαρακτήρα, τόσο για πρωταθλητές όσο και για μη ανταγωνιστικούς δρομείς αν και ξεκίνησε ως αγώνας κατά της εμπορευματοποίησης, από το 2001 ο ΣΕΓΑΣ συνεργάζεται με χορηγούς.
Ο αγώνας γίνεται στην κλασική διαδρομή και καθιερώθηκε προς τιμήν του άγνωστου Αθηναίου οπλίτη, ο οποίος το 490 π.Χ. έτρεξε από το Μαραθώνα στην Αθήνα για να ανακοινώσει την νίκη των Αθηναίων εναντίον τωνΠερσών στη μάχη που διεξήχθη εκεί. Πρόλαβε να πει «Χαίρετε! Νενικήκαμεν!» και στη συνέχεια εξαντλημένος έπεσε νεκρός. Μία μεταγενέστερη παράδοση, που όμως δεν μαρτυρείται από τις αρχαίες πηγές, ταυτίζει τον οπλίτη εκείνον με τον Αθηναίο ημεροδρόμο Φειδιππίδη που απέστειλαν οι Αθηναίοι στη Σπάρτη προκειμένου να εξασφαλίσουν τη βοήθειά της κατά των Περσών.
Θεωρείται ως ένας από τους δυσκολότερους αγώνες Μαραθωνίου στον κόσμο, καθώς οι αθλητές καλούνται να διανύσουν 10 χλμ. ανηφόρας. Ο αγώνας ξεκινά από τον Μαραθώνα,ακολουθεί σχεδόν κυκλική πορεία γύρω από το μνημείο Πεσόντων –Τύμβος- περνάει από την Νέα Μάκρη και διασχίζει όλη την Λ. Μαραθώνος με κατάληξη το Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας.
Ο αγώνας της κρίσης, αφού ο ΣΕΓΑΣ δεν προσκάλεσε «ELITE» αθλητές. Έλληνες και ξένοι όμως πήραν την απόφαση να συμμετάσχουν στον αγώνα, προκειμένου να δοκιμάσουν ή ακόμα να υπερβούν τα προσωπικά τους όρια, τα όρια των αντοχών τους σε μια μοναδική εμπειρία. Ο Σύλλογος μας φέτος εκπροσωπήθηκε από 13 μέλη στην κλασική διαδρομή από 31 έως 65 ετών !!!! Στο αγώνισμα των 10km από 12 και στα 5Km από 2 μέλη. Οι δεκατρείς λοιπόν αφού συναντηθήκαμε στο στάδιο του Μαραθώνα για την αναμνηστική φωτογραφία αρχίσαμε να πηγαίνουμε και στο αντίστοιχο block περιμένοντας το “σήμα” εκκίνησης για την έναρξη της μεγάλης αθλητικής γιορτής, το οποίο δόθηκε από τον δήμαρχο Μαραθώνα Ηλία Ψινάκη και της περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου.
«Καλή επιτυχία σε όλους!!!»
«Να ακούτε το σώμα σας!!!»
«Να φτάσετε θριαμβευτές στον τερματισμό!!!»
«Η συμμέτοχή σας είναι ήδη νίκη!!!»
«Ο τερματισμός είναι θρίαμβος!!!»
Με την φωνή του Κωστάλα.» ξεκινήσαμε άλλοι πιο γρήγορα, άλλοι πιο αργά με υπομονή να μην υπερεκτιμήσουμε τις δυνάμεις, μας να φτάσουμε νικητές και με το χαμόγελο στο τέρμα! Με καιρό ίσως όχι τόσο σύμμαχο και ιδανικό για τους γρήγορους δρομείς, ιδανικός όμως για τους θεατές που απόλαυσαν τους δρομείς χωρίς να κρυώνουν. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα που περνάνε από το νου δεν διατυπώνονται σε μια κόλλα χαρτί, πρέπει να συμμετάσχεις για να τα βιώσεις όλα αυτά.
“Όταν το σώμα παραδίδεται, τότε μόνο η δύναμη της θέλησης μπορεί να το ενεργοποιήσει. Δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τι συμβαίνει στο μυαλό, στην ψυχή ενός δρομέα, στις αισθήσεις του και πέρα από αυτές...στην προσπάθειά του να αρνηθεί το σώμα του. Ο δρομέας που είναι σε θέση να συνεχίσει, είναι αυτός που έχει καταφέρει να κάνει την υπέρβαση σε ένα μεταφυσικό επίπεδο.»-ΓΚ-
Η εμψύχωση της ομάδας και έκπληξη για αρκετούς από εμάς ήταν ο Αλέξανδρος , ο Μάριος και ο Τάσος που οι φωτογραφίες, τα επιφωνήματατους, μας δίνανε δύναμη. Προσωπικά λόγω της υποστήριξής της συμμετοχής μου και από τα ΕΛΤΑ, όπου εργάζομαι,τα συναισθήματα για τη ενέργεια που έδιναν οι συνάδερφοί μου ήταν απερίγραπτα.
Σε κάποιο άλλο σημείοδόθηκε και η εκκίνηση για τα 10Km και 5Km, στο Καλλιμάρμαρο για άλλα 14μέλη του συλλόγου που ξεκίνησαν την δική τους δρομική εμπειρία και απ’ ότι συμπεράναμε από τις φωτογραφίες τους, τα χαμογελά τους, είναι και η απάντηση της ικανοποίησης τους σε αυτό το γεγονός.
Γυρνώντας πίσω στους μαραθωνοδρόμους και φτάνοντας κάπου στην Ηρόδου Αττικού ξεκινάνε και οι μεγάλες στιγμές συγκίνησης για μας, αφού πλησιάζεις όλο και ποιο κοντά στο στάδιο και σίγουρα όλο και κάποιος δικός σου θα σε περιμένει στον τερματισμό να σε αποθεώσει.
Έτσι ιδιαίτερη συγκινητική στιγμή, εκτίμησης και σεβασμού για τον σύλλογό μας και για την οικογένεια μου κατ’ επέκταση ήταν η στιγμή τερματισμού του 65χρονου Γεωργίου Απ. Γούλα, επίτιμου πρόεδρου του συλλόγου που χωρίς ιδιαίτερες προπονήσεις άλλα με δύναμη ψυχής και θέλησης τερμάτισε τα 42.195μετρα. Τα συγχαρητήρια από όλους μας!!!
Προσωπικά και εκ μέρους του συλλόγου θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στον Δημήτρη Κόρακα, το πρώτο μέλος του συλλόγου που τερμάτισε στη κλασική διαδρομή, στην οποία συμμετείχε για πρώτη φορά, με χρόνο 03:17:40. Δημήτρη το μέλλον είναι δικό σου!!! Keeprunning!!!
Στον καθένα μας ξεχωριστά αξίζουν συγχαρητήρια, γιατί θέλει δύναμη σωματική και ψυχική για να σταθείς στην εκκίνηση της οποιαδήποτε διαδρομής!!!!!!
Πολλά συγχαρητήρια επίσης σε όλα τα μέλη και φίλους του Ο.Π.Ο.Π. τα οποία μας ενθάρρυναν καθόλη τη διάρκεια των τριών αγώνισμάτων.
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, πρώτος τη γραμμή του νήματος στη κλασσική διαδρομή έκοψε ο Χριστόφορος Μερούσης με χρόνο 02:21:22, με δεύτερο τον Δημήτρη Θεοδωρακάκο με χρόνο 02:27: 03 και τρίτο τον Δημοσθένη Ευαγγελίδη με χρόνο 02:27:28.
Στον Αγώνα τον 10.000μ. πρώτος τερμάτισε ο Κωνσταντινος Γκελαούζος με χρόνο 32:03, δεύτερος ο Χρήστος Μπουντούλης με χρόνο 32:12 και τρίτος ο Ραφαήλ Νικοδήμου με χρόνο 32:15.
Στον Αγώνα τον 5000μ. πρώτος τερμάτισε ο Χρήστος Καλλιάς με χρόνο 15:09, δεύτερος τερμάτισε ο Κωνσταντίνος Νακόπουλος με χρόνο 15:19 και τρίτος ο Μάρκος Γκούλιας με χρόνο 15:25
Τέλος πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους δρομείς του Συλλόγου Δρομεών Τρικάλων και ειδικότερα στους Νικόλα Γεραγόρη, Ηλία Γιακίμη, Κωνσταντίνο Κακαράντζα για τις εξαιρετικές τους επιδόσεις καθώς και στον κύριο Γιώργο Θέμελη που σε ηλικία 79 τερμάτισε στην 13 θέση σε ηλικίες άνω των 75 ετών.

12226850 957807027612306 251955754 n

Τα αποτελέσματα του Ορειβατικού Περιηγητικού Ομίλου Πύλης

42.195μ
Κόρακας Δημήτρης 03:17:00
Σχορτσιανίτης Αλέξανδρος 03:55:03
Κολέτσιος Αθανάσιος 04:06:18
Τσιονάρας Δημήτριος 04:14:17
Κουτσογιάννης Αθανάσιος 04:18:35
Καραμπέρης Άρης 04:20:32
Αναγνωστόπουλος Στέλιος 04:33:02
Μπαμπατσιάς Βασίλειος 04:33:02
Γούλας Κων/νος 04:35:09
Γούλας Απόστολος 04:46:39
Καραμπέρης Αθανάσιος 04:54:16
Παπαστεργίου Ελένη 05:03:12
Γούλας Γιώργος 07:03:25
10.000μ
Μπαμπατσιάς Δημήτριος 42:38
Σκυφτας Βασίλης 47:44
Μπαλας Ιωάννης 48:41
Μπαμπατσιάς Κωνσταντίνος 48:46
Ανθόπουλος Πέτρος 52:02
Πανάγος Κωνσταντίνος 01:06:11
Τσελιγκα Κωνσταντίνα 01:16:27
Τσελιγκά Χριστίνα 01:16:28
Τριανταφύλλου Τριαντάφυλλος 01:19:22
Φωτίου Ιουλία 01:19:22
Καρανάσιου Ελένη 01:38:46
Καραμπέρης Χάρης 01:38:49
5.000μ

Κωστήρα Αρετή

35:52
Αγγελοπούλου Φωτεινή 48:21

 Φωτογραφικό υλικό

DSC03566 resize resize IMG 20151108 111346 resize DSC00822 resize
IMG 20151108 114357 resize DSC03607 resize resize IMG 20151108 114741 resize resize
DSC00823 resize DSC03619 resize IMG 20151108 115355 resize
IMG 20151108 115210 resize  DSC00849 resize  IMG 20151108 091326 resize
DSC03523 resize resize DSC03534 resize resize IMG 20151108 095059 resize
DSC03685 resize resize DSC03631 resize resize IMG 20151108 094351 resize

Για τον Ο.Π.Ο.Π

Ελένη Αρ. Παπαστεργίου

Αλέξανδρος Αρ. Παπαστεργίου

Τους Καταρράκτες της Δέσης επιχείρησε να “αγγίξει” μια ομάδα τριών ατόμων την πρώτη μέρα του Νοέμβρη. Δύο μέλη του Ορειβατικού Περιηγητικού Ομίλου Πύλης (Ο.Π.Ο.Π.), συντροφιά μου στην πρώτη μου ανάβαση!
Ξεκινώντας νωρίς το πρωί από την Πύλη φτάνουμε οδικώς λίγο πριν από το χωριό Δέση. Η κόκκινη πινακίδα στα δεξιά δείχνει το δρόμο για το εκκλησάκι του Άι Νικόλα και τον απώτερο σκοπό μας, τους δύο καταρράκτες της περιοχής. Η πορεία μας ξεκινά από ύψος χιλίων εκατό (1100) περίπου μέτρων, μέσα από το δασικό δρόμο. Λίγα λεπτά αργότερα, με ευνοϊκά χαμηλή θερμοκρασία, ψιλόβροχο και ελπίδες για χιόνι, στα δεξιά μας το μικρό εκκλησάκι και αριστερά η πανοραμική θέα του χωριού. Επιλέγοντας το μονοπάτι πλάι στο ρέμα Παλιομάντρι αφήνουμε για μισή περίπου ώρα το χωματόδρομο και με κάποιες αμφιβολίες για την κατεύθυνσή μας, μέσα από το πευκόδασος, ακολουθώντας τον παλμό του, φτάνουμε στον πρώτο καταρράκτη! Θέση «Γκούρα Μπαντιεμάρε». Αν και το ύψος του μόλις είκοσι (20) μέτρα, τα φθινοπωρινά χρώματα δημιουργούν ένα παραμυθένιο πράσινο-πορτοκαλί τοπίο στο οποίο εμπιστεύονται τα νερά τους οι πηγές Γκούρα, Μαρτάτα, Αυγό και Γκροζόλα. Κάπου εδώ ξεκινούν οι πρώτες απαραίτητες φωτογραφίες! Ένα σύντομο πέρασμα από τη βάση του, και συνεχίζουμε για τον γειτονικό, λιγότερο προσβάσιμο καταρράκτη. Σκαρφαλώνοντας στο δίχως σήμανση και με λιγοστά ίχνη μονοπάτι, σε αυτό το υπέροχο πρωινό θα έρθω αντιμέτωπος και με την πρώτη μου αναρρίχηση! Γλιστρώντας στους ευάλωτους χαλκιάδες και το βραχώδες τοπίο, με κλεφτές ματιές στις κορυφές του Χαλικόβουνου φτάνουμε στο φαράγγι και... “Αυτός είναι «ο Μεγάλος» !!” . Ελεύθερη πτώση αναρίθμητων σταγόνων από τη ράχη της «Κρεμαστής» ως την επόμενη συνάντησή τους εκατό (100) μέτρα πιο κάτω. Ψηλά, πλάι στη λεπτή υδάτινη λωρίδα, μια σκοτεινή οπή στο βράχο, το μυστηριώδες «Σπήλαιο της Γκόλφως». Με την είσοδό μας σε αυτή, σε υψόμετρο χιλίων πεντακοσίων (1500) μέτρων, έρχεται το μεγάλο διάλειμμά μας και φυσικά η επίτευξη του στόχου!
Για την επιστροφή διαλέγουμε την ίδια περίπου διαδρομή κι έπειτα από απουσία πέντε (5) ωρών βυθισμένοι σε αυτό το πανέμορφο, μα ξεχασμένο, τοπίο φτάνουμε ξανά κοντά στο χωριό έχοντας διανύσει εφτά (7) υπέροχα χιλιόμετρα! :)
Καλές αναβάσεις!
Άγγελος

12193858 10205820619658580 4896056224371003701 n 12118591 10205824766442247 3821899807723034809 n 12196109 10205820624258695 30661901075613836 n

12182210 10206928445746334 894431695 nΠάνω από 100 σηματοδοτημένα μίλια, στην πραγματικότητα 169 χιλιόμετρα μέσα στα απόμακρα και αχανή δάση της Ροδόπης. 8000 μέτρα υψομετρικής διαφοράς, 6 σταθμούς τροφοδοσίας και επιπλέον 20 checkpoints, 159 πρόθυμους δρομείς στην γραμμή της εκκίνησης εκ των οποίων 2 εκπροσωπούσαν τον ΟΠΟΠ.
O Rodopi Advendurun (Rodopi Ultra Trail μέχρι και το 2012) αποτελεί μια νέα προσέγγιση στους αγώνες ορεινού τρεξίματος, παρουσιάζοντας την νέα εκδοχή του ultra αγώνα, ο οποίος θέτει σε ολοκληρωτική δοκιμασία τον αθλητή και τις ικανότητές του, ενώ αξιολογεί την εμπειρία που έχει αποκομίσει από τη μακροχρόνια ενασχόλησή του με το άθλημα. O Rodopi Advendurun απευθύνεται εξ ορισμού και λόγω της φιλοσοφίας του μόνο σε έμπειρους αθλητές, από τους οποίους απαιτεί την απόδοση του μέγιστου των δυνάμεών τους, φυσικών και ψυχικών. Ο Rodopi Advendurun είναι αγώνας που δημιουργήθηκε για τους αθλητές πρώτιστα! Σχεδιάστηκε για να δώσει την ευκαιρία σε εκείνους που θεωρούν τον εαυτό τους ταγμένο στο trail running και στην περιπέτεια, να το αποδείξουν.
Ηταν πολύ δύσκολο να δώσουμε σε κάποιον να καταλάβει γιατί πάμε να βάλουμε το σώμα μας σε αυτή τη δοκιμασία. Και τώρα, μετά τον τερματισμό 170 περίπου χιλιομέτρων, είναι ακόμη πιο δύσκολο να κάνουμε κάποιον να πιστέψει ότι αυτό που ζήσαμε τις 35-37 ώρες συνεχούς κίνησης μέσα στον αγώνα το απολαύσαμε με την ψυχή μας. Βροχή συναισθημάτων και εναλλαγές ψυχολογίας με μόνο ένα στόχο, τον τερματισμό.

12180049 10206928441746234 1793006014 n 12188802 10206928445066317 1125178458 n 12200830 10206928442226246 367007226 n
12188441 10206928458826661 147909318 n 12202425 10206928461746734 1247464416 n 12181764 10206928432305998 148132578 n


Παρά τις διάφορες ατυχίες και τους μικροτραυματισμούς καταφέραμε και κινηθήκαμε μαζί σε καλούς ρυθμούς. Φανταστικά μέρη, φανταστικά τοπία και μυρωδιές της φύσης, μακριά από τον πολιτισμό και κάθε ανθρώπινο στοιχείο. Νύχτα, ομίχλη και υγρασία. Κατεβάσαμε τους φακούς στα χέρια. Κινηθήκαμε αργά αλλά σταθερά μέχρι το πρωί όπου και έκλεισε ο μεγάλος κύκλος των 128Km σε 26 περίπου ώρες. 4 ώρες μετά βρεθήκαμε στον τελευταίο σταθμό. 27 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό. Στο σημείο αυτό χωρίσαμε. Ο ένας τραυματίας, ο άλλος ασφαλώς καταπονημένος και οι 2 προσπαθούσαμε να βρούμε τη δύναμη να καλύψουμε τα τελευταία αυτά χιλιόμετρα. Επιτέλους ο ήχος από τις κουδούνες ακούστηκε και το χρονόμετρο σταμάτησε. Το ταξίδι τελείωσε στις 17.00 & 19.00 του Σαββάτου. Ένα ταξίδι που πραγματικά είναι δύσκολο, αν δεν το βιώσει κάποιος, να καταλάβει την αξία του.
159 Αθλητές – 111 τερμάτισαν τον αγώνα
35.07.30 ώρες για τον Αλέξανδρο Σχορτσιανίτη τον έφεραν στην 51η θέση και 36.58.46 ώρες για τον Άρη Καραμπέρη τον έφεραν στην 76η θέση.
Ευχαριστούμε όλους όσους μας στήριξαν σε αυτήν την προσπάθεια.

ROUT profile small 2 2014

Αύριο ξημερώματα 16/10/2015 και ώρα 6:00 π.μ., 2 δρομειίς ορείνων υπεραποστάσεων του συλλόγους μας θα λάβουν θέση στην εκκίνηση του ROUT 2015.

Οι Καραμπέρης Άρης & Σχορτσιανίτης Αλέξανδρος θα εκπροσωπήσουν τον σύλλογο μας στο πιο απαιτητικό ULTRA αγώνα της Ελλάδας.

Ο Rodopi Advendurun ξεπερνά τα 164 χιλιόμετρα και η διαδρομή του περιπλανιέται στα αχανή δάση της Οροσειράς της Ροδόπης.

Από τη σελίδα μας θα μπορείτε να έχετε ενημέρωση για τα 2 μέλη του συλλόγου στους οποίους ευχόμαστε καλή επιτυχία και πολλά ευχάριστα χιλιόμετρα.

Δείτε: Λεπτομέρειες για τον Αγώνα,

Δείτε: Ζωντανά η επίδοση του Αλέξανδρου, Ζωντανά η επίδοση του Άρη, Ζωντανά η επίδοση όλων των αθλητών, Ζωντανός σχολιασμός του ROUT 2015

IMG 98761

Το Σάββατο 10/10/2015 πραγματοποιήθηκε για 4η συνεχή χρονιά η μεγαλύτερη νυχτερινή γιορτή της Ελλάδας. Ο 4ος Νυχτερινός Ημιμαραθώνιος Θεσσαλονίκης για άλλη μία χρονιά έσπασε όλα τα ρεκόρ. Οι εγγεγραμμένοι δρομείς έφτασαν τελικά τους 21.132 (4.205 εγγεγραμμένοι στον Ημιμαραθώνιο και 16.927 στο Δρόμο Υγείας & Δυναμικού Βαδίσματος 5.000 μ.), εκπροσωπώντας 53 χώρες και σημειώνοντας πρωτοφανή επιτυχία σε όλα τα επίπεδα, αφού μάλιστα σημειώθηκαν νέα ρεκόρ αγώνων στον Ημιμαραθώνιο, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες.
Η εκκίνηση του Ημιμαραθωνίου των 21,1 χλμ. δόθηκε με τη δύση του ήλιου στις 18:45 από την Πλατεία Αριστοτέλους κάτω από έντονη βροχόπτωση, ενώ ο τερματισμός της κούρσας έγινε μπροστά από το Λευκό Πύργο.
Νικητής αναδείχθηκε ο Ρώσος Ρινάτ Αχμαντέεφ, ο οποίος σημείωσε χρόνο 1 ώρα 05:52, που αποτελεί νέο ρεκόρ αγώνων. Πίσω του τερμάτισε ο προπέρσινος θριαμβευτής Μιχάλης Παρμάκης του διοργανωτή συλλόγου Μ.Ε.Α.Σ. Τρίτων (1 ώρα 07:05), ενώ την τριάδα συμπλήρωσε ο Ρώσος Βασίλι Περμίτιν (1 ώρα 07:53).
Στην κατηγορία των γυναικών επικράτησε η Σόνια Τσεκίνι-Μπουδούρη με νέο ρεκόρ αγώνων (1 ώρα 16:07), με δεύτερη την Παναγιώτα Βλαχάκη (1 ώρα 18:38) και τρίτη τη Ρουμάνα Λούκα-Μαρία Μαγκνταλένα (1 ώρα 20:29).
Για τον Ορειβατικό Περιηγητικό Όμιλο Πύλης στον 4ος Νυχτερινό Ημιμαραθώνιο Θεσσαλονίκης συμμετείχαν και ολοκλήρωσαν τον αγώνα 8 δρομείς.
1) ΚΟΡΑΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1:27:55
2) ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 1:31:38
3) ΤΣΙΟΝΑΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 1:40:27
4) ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 1:45:32
5) ΜΑΣΤΟΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ 2:20:36
6) ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ ΕΛΕΝΗ 2:23:00
7) ΠΑΝΑΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 2:23:00
8) ΓΟΥΛΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΕΝ ΧΡΟΝΟΜΕΤΡΗΘΗΚΕ
Ο Δρόμος Υγείας & Δυναμικού Βαδίσματος 5.000 μ. ξεκίνησε στις 21:15 από το Δημαρχιακό Μέγαρο, με τη βροχή να έχει πλέον κοπάσει, με πολλά χαμόγελα και απίστευτο παλμό. Την αψίδα του τερματισμού στο Λευκό Πύργο πέρασε πρώτος ο Μάριος Αποστολίδης (15:23), επαναλαμβάνοντας την αντίστοιχη επιτυχία του 2012, ενώ στο βάθρο τον ακολούθησαν ο σουδανικής καταγωγής Αλέξης Ελαμίν (15:32) και ο Θανάσης Παγουνάδης της Ολυμπιάδας Κομοτηνής (15:45).
Στις γυναίκες, ταχύτερη όλων ήταν η Φωτεινή Δαγκλή-Παγκότο (17:51), με δεύτερη την Ανθή Κυριακοπούλου (17:58) και τρίτη την Παρασκευή Θρασυβούλου (18:02), η οποία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Για τον Ορειβατικό Περιηγητικό Όμιλο Πύλης συμμετείχε και ολοκλήρωσε τον αγώνα ο δρομέας.
1) ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ 24:18
Ο 4ος Διεθνής Νυχτερινός Ημιμαραθώνιος Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε από τον Μ.Ε.Α.Σ. Τρίτων σε συνεργασία με το Δήμο Θεσσαλονίκης, τελώντας υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ και της AIMS, ενώ ήταν ενταγμένος στο ελληνικό και διεθνές καλεντάρι του ΣΕΓΑΣ, της AIMS και της ΕΑΑ. Παράλληλα υποστηρίχθηκε από πλήθος θεσμικών φορέων, φορέων υποστήριξης και εθελοντικών φορέων.

DSC 0040 1

12166464 945517018841307 963654219 n

R34Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στην πόλη της Αλεξανδρούπολης το Run Greece.Πρόκειται για αγώνες δρόμου που διοργανώνονται από τον ΣΕΓΑΣ με την βοήθεια των τοπικών φορέων και σκοπό έχουν να φέρουν τον κόσμο πιο κοντά στο δρομικό κίνημα. Φέτος στην πρωτεύουσα του Έβρου έτρεξαν περισσότεροι από 2.500 δρομείς, ξεπερνώντας κατά πολύ τις περσινές συμμετοχές και αφήνοντας αισιόδοξα μηνύματα για το μέλλον.
Στον αγώνα των 10χλμ. την 1η θέση στους άντρες πήρε ο Γιώργος Κατάκαλος ο οποίος με χρόνο 35:22 έκανε τον καλύτερο στο Run Greece Αλεξανδρούπολης αυτά τα δύο χρόνια και έναν από τους καλύτερους χρόνους της διοργάνωσης. Δεύτερος τερμάτισε ο Δημήτρης Βογιατζής και τρίτος ο Κωνσταντίνος-Μαρίνος Δεληγιώργης. Την 1η θέση στις γυναίκες πήρε η Μαργαρίτα Ντίνα (41:34), την 2η η Μάρθα Παπαζαχαρία και την 3η η Κυριακή Ντάρου, ενώ και οι τρεις γυναίκες σημείωσαν καλύτερο χρόνο από την περσινή νικήτρια.
Στα 5χλμ. πρώτος τερμάτισε ο Κύπριος αθλητής Μάριος Αποστολίδης και ακολούθησαν σε 2η και 3η θέση οι Γιώργος Ριζονάκης και Σαλί Τσιτάκ αντίστοιχα. Στις γυναίκες την πρώτη θέση κατέλαβε η Ερμιόνη Χάσκη, την δεύτερη η Χρυσούλα Θεοχαρίδου και την τρίτη η Φωτεινή Σκαρλάτου η οποία είχε ανέβει στο βάθρο και πέρυσι.
Παράλληλα με τα 5χλμ. πραγματοποιήθηκε και ο αγώνας των 600μ. των παιδιών στον οποίο δεν υπάρχουν θέσεις καθώς όλα τα παιδιά που έτρεξαν είναι νικητές.
Ο Ο.Π.Ο.Π συμμετείχε σε αυτή την γιορτή του αθλητισμού με δυο μέλη του οι οποίοι έτρεξαν στον αγώνα των 10 χλμ πραγματοποιώντας καλή εμφάνιση. Πρόκειται για τους Κόρακα Δημήτριο και Παπαχαράλαμπο Παναγίωτη οι οποίοι πέρασαν την γραμμή του τερματισμού με χρόνο 40:56 και 48:56 αντίστοιχα.

12025475 10206714716723242 1961489760 nΗ ομορφιά της διαδρομής του αγώνα ήταν κάτι το μοναδικό. Τα καινούργια μονοπάτια του Ολύμπου που χρησιμοποιήθηκαν για το Lost Trail είναι πολύ μεγάλης αισθητικής αλλά και ιστορικής αξίας. Ξαναχρησιμοποιήθηκε μετά από περίπου 30 χρόνια το καταπληκτικό μονοπάτι που χρησιμοποιούσαν οι αγωγιάτες για να μεταφέρουν ξυλεία ή να πηγαίνουν κόσμο από την μονή του Αγίου Διονυσίου στο Λιτόχωρο και το οποίο είχε εγκαταλειφτεί με την διάνοιξη του Ε4. Πανέμορφο μονοπάτι που ανεβαίνει τον Ενιπέα από την αντίθετη πλευρά δίνοντας στα πρώτα χιλιόμετρα εξαιρετική θέα του Λιτοχώρου μέχρι και την παραλία για να χαθεί μετά μέσα στο πυκνό δάσος. Όμορφο και το κομμάτι που ενώνει την Γκόλνα με το Ντελή πριν ο αθλητής ξεκινήσει την δύσκολη ανηφόρα για το Λιβαδάκι. Το Lost Trail όσο αφορά το καθαρά αθλητικό του κομμάτι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο, για πολύ καλά προετοιμασμένους αθλητές. Άλλωστε αυτό φαίνεται και από τις επιδόσεις των πρώτων που κινήθηκαν στις 8.30 περίπου ώρες και πάνω. Το Lost Trail ξεφεύγει σημαντικά από τα κλασσικά πρότυπα των αγώνων που ξεκινούν με ανάβαση σε κορυφή και μετά έχουν κατάβαση μέχρι τον τερματισμό, έχοντας διπλή “καμπούρα” κατά μήκος της διαδρομής του. Είναι αξιοσημείωτο ότι η θετική υψομετρική του κινείται περίπου στα +4.000 μέτρα σε ανάπτυγμα 56 χιλιομέτρων - όπως κατέγραψαν ρολόγια αθλητών που έτρεξαν και είχαν και ενσωματωμένο βαρόμετρο – χωρίς να ανέβει η διαδρομή του ούτε μια φορά στο οροπέδιο! Όλοι όσοι τρέξανε την πρώτη έκδοση του Lost Trail ανακαλύψανε χαμένα πανέμορφα μονοπάτια στο βουνό των Θεών, βιώσανε την δυσκολία ενός πολύ απαιτητικού αγώνα ορεινού τρεξίματος που “ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ” και δεν “ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ” στον αθλητή. Συγκίνηση επικράτησε λίγο πριν ξεκινήσουν οι απονομές, όταν ο Λάζαρος (ο άνθρωπος που εμπνεύστηκε τον αγώνα) αφιέρωσε τον αγώνα σε όλους τους ανώνυμους Λιτοχωρίτες που για δεκαετίες κινούνταν στα μονοπάτια αυτά και που θα τους παραδοθούν όπως και σε όλους μας για να τα χαιρόμαστε στο μέλλον.

12053133 10206714718843295 1227507365 n

Για τον σύλλογος μας έτρεξε ο Αλέξανδρος Σχορτσιανίτης που σημείωσε μεγάλη επίδοση, κινούμενος σε όλη την διάρκεια του αγώνα με τους πρωτοπόρους έχοντας πολύ καλό ρυθμό. Μια άτυχη στιγμή όμως κατά τον τελευταίο ανεφοδιασμό με ένα κακό υπολογισμό της διαδρομής καθώς «χάθηκε» σε ένα κομμάτι της διαδρομής, κάνοντας ένα κύκλο περίπου 5χλμ τον ανάγκασε να τερματίσει στην 13η θέση γενικής κατάταξης και 6η στην κατηγορία του με χρόνο 10ώρες και 13λεπτά ανάμεσα σε 101 αθλητές.

10356249 10153669543699940 8680571640615672917 n 11163201 10153669543659940 3913190340913897280 n 10408691 10153669543749940 1061068249851457087 n

Τα μέλη του Ορειβατικού Περιηγητικού Ομίλου Πύλης (Ο.Π.Ο.Π.) θέλοντας να προστατεύσουν το φυσικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής της Πύλης, γνωστοποιούν στο ευρύ κοινό πως έχουν παρατηρηθεί αρκετές περιπτώσεις παράνομης υλοτομίας στα δάση του Ιτάμου και του Κόζιακα. Πρόσφατα στο δάσος του Ιτάμου εντοπίστηκε δέντρο δεξιοτεχνικά κομμένο έτσι ώστε σε λίγο καιρό να ξεραθεί και στη συνέχεια να πέσει για να μπορέσουν οι επιτήδειοι να το κόψουν με τη δικαιολογία πως ήταν ξεραμένο. Γνωρίζοντας την σπουδαιότητα της χλωρίδας και της πανίδας των δύο δασών και θέλοντας να την προστατεύσουμε από τους, λίγους ευτυχώς, ανεγκέφαλους “συμπολίτες” μας, σας γνωστοποιούμε πως θα κάνουμε συχνές περιπολίες στα βουνό του Ιτάμου και του Κόζιακα και πως αν υποπέσει κάποια παρόμοια περίπτωση στην αντίληψη μας θα καταγγελθεί άμεσα στις αρμόδιες υπηρεσίες. Επίσης παρακαλούμε όλους τους υγιώς σκεπτόμενους συμπολίτες μας, οι οποίοι γνωρίζουν κάτι επί του θέματος, να επικοινωνήσουν μαζί μας το συντομότερο δυνατό, έτσι ώστε να συλλέξουμε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να προβούμε σε επώνυμες καταγγελίες. Τέλος παρακαλούμε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες να λάβουν σοβαρά υπόψη την παράνομη υλοτομία στη περιοχή της Πύλης και να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα για την καταπολέμηση της.

Το Δ.Σ. του Ο.Π.Ο.Π.

Αναβάσεις στις κορυφές Weisshorn 4506μ, Weissmies 4016μ και Lagginhorn 4010μ

kroup 2

Μια μικρή ομάδα πέντε ορειβατών αποτελούμενη από τους Νίκο Κρούπη (Ελάτη Τρικάλων, μέλος του ΕΟΣ Κομοτηνής και του Ορειβατικού Περιηγητικού Ομίλου Πύλης), Γιώργο Ζαρδαλίδη (Ξάνθη), Αποστόλη Κουφογάζο (Πύλη Τρικάλων, μέλος του Ορειβατικού Περιηγητικού Ομίλου Πύλης), Γιώργο Μαργαρίτη (Νεραϊδοχώρι Τρικάλων, μέλος του Συλλόγου Ορειβασίας Χιονοδρομίας Τρικάλων) και Πέτρο Τόλια (Οξυά Καρδίτσας), οργάνωσε οδικό ταξίδι στις Ελβετικές Άλπεις με τελικό στόχο την ανάβαση σε τρείς ψηλές κορυφές αυτών στην κοιλάδα Valais, το Weisshorn 4506μ, το Weissmies 4016μ και το Lagginhorn 4010μ.
Η αποστολή διήρκησε δυο εβδομάδες από 19 Ιουλίου έως 2 Αυγούστου 2015 και κινήθηκε οδικώς με ΙΧ και ακτοπλοϊκώς από Ηγουμενίτσα για Βενετία.
Οι αρχικοί στόχοι της αποστολής ήταν η ανάβαση στη κορυφή Weisshorn (4506μ), από την ανατολική ράχη (κλασσική διαδρομή) και η πιο απαιτητική διάσχιση των κορυφών Taschorn (4490μ) και Dom (4545μ), από την απότομη κόψη που τις ενώνει. Λόγω του χρονικού περιθωρίου η διάσχιση δεν πραγματοποιήθηκε και αντί αυτού έγιναν δύο αναβάσεις στις κορυφές Weissmies (4016μ) και Lagginhorn (4010μ).
Το χρονικό της αποστολής
Η ομάδα συναντήθηκε και αναχώρησε από τα Τρίκαλα, με δυο αυτοκίνητα φορτωμένα με εξοπλισμό, το απόγευμα στις 19 Ιουλίου 2015 για Ηγουμενίτσα. Το επόμενο πρωί έγινε η επιβίβαση στο πλοίο και μετά από 25 ώρες ατονίας έφτασε στη Βενετία (Τρίτη 21 Ιουλίου, 07:30). Από τη Βενετία κατευθύνθηκε προς το Μιλάνο, μια πόλη με σύνηθες φαινόμενο τους συνωστισμένους περιφερικούς δρόμους και τις πολλές καθυστερήσεις κατά το ταξίδι, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες. Σύντομα όμως η πορεία άλλαξε με κατεύθυνση βορειοδυτική προς την Ελβετία και το ταξίδι έγινε πιο εύκολο και ομορφότερο λόγω του πανέμορφου φυσικού τοπίου πλησιάζοντας προς την Domodossola, μια κωμόπολη κοντά στα σύνορα με την Ελβετία. Στα σύνορα δεν υπήρξε έλεγχος ούτε από την Ιταλική ούτε από την Ελβετική πλευρά, και ο δρόμος συνέχιζε ανηφορικός μέσα σε Ελβετικό πλέον έδαφος με κατεύθυνση το πέρασμα Simplon Pass. Το πέρασμα του Simplon είναι ένας αυχένας σε υψόμετρο 2005 μέτρα που οδηγεί προς την κοιλάδα Valais της Ελβετίας. Κατηφορίζοντας προς την κοιλάδα, τα δύο αυτοκίνητα, διέσχισαν την πόλη Brig. Αμέσως μετά φτάνοντας στο Visp ακολούθησαν το δρόμο προς το χωριό Randa, της κοιλάδας του Zermatt, που βρίσκεται σε υψόμετρο 1400 μέτρα. Μετά από 8 ώρες οδικό ταξίδι η ομάδα διανυκτέρευσε στο κάμπινγκ της Randa. Προς μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε ότι στο ίδιο κάμπινγκ διέμενε μια εφταμελής ομάδα ορειβατών από τον Αθηναϊκό Ορειβατικό Σύλλογο που μόλις είχε επιστρέψει από επιτυχημένη ανάβαση στο Dom (4545μ).
Το πρωί τις Τετάρτης 22 Ιουλίου με πλήρες φόρτο κατασκήνωσης έγινε η ανάβαση προς το καταφύγιο Weisshornhutte που βρίσκεται ανατολικά της κορυφής Weisshorn και σε υψόμετρο 2932μ. Το καλοδιατηρημένο μονοπάτι ξεκινά από την είσοδο του χωριού Randa. Αρχικά είναι πολύ ανηφορικό και περνά μέσα από δάσος με έλατα. Οι πλαγιές εκατέρωθεν του χωριού είναι πολύ απότομες, ωστόσο το μονοπάτι ελίσσετε ανάμεσα στις κατακόρυφες πλαγιές ώσπου σε υψόμετρο λίγο πάνω από 2000 μέτρα το δάσος αραιώνει. Οι πλαγιές τώρα γίνονται πιο ομαλές και είναι καλυμμένες από πυκνή χαμηλή βλάστηση. Μετά από τεσσεράμισι ώρες πορείας η ομάδα έφτασε στο καταφύγιο Weisshornhutte και συνέχισε λίγο ψηλότερα προς τη μορένα του παγετώνα Schali. Σε υψόμετρο 3100 μέτρων έγινε η κατασκήνωση, σε ένα σημείο από τα ελάχιστα που υπάρχουν (4 ή 5) ώστε να μπορέσει κάποιος να στήσει αντίσκηνο, αφού το πεδίο είναι πετρώδες και ανομοιόμορφο. Από το σημείο αυτό φαίνεται όλη η διαδρομή προς την μαγευτική και απαιτητική κορυφή του Weisshorn. Από εδώ μπορεί κανείς να θαυμάσει την τέλεια τριγωνική πυραμίδα με τις τρείς ράχες του να εκτείνονται προς την Ανατολή, τη Δύση και το Βορά ενώ ταυτόχρονα συνειδητοποιεί ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα από τα πιο απόκρημνα και επίπονα βουνά των Άλπεων.
Την ίδια μέρα (Τετάρτη 22 Ιουλίου) δύο μέλη της ομάδας, ο Γιώργος Μαργαρίτης και ο Αποστόλης Κουφογάζος, συνέχισαν την ανάβαση ψηλότερα με στόχο τον εντοπισμό του πρώτου κομματιού της διαδρομής. Μετά κάποιες ώρες εξερεύνησης και προσπαθειών έφτασαν μέχρι το υψόμετρο των 3430 μέτρων. Την επομένη μέρα, Πέμπτη 23 Ιουλίου, ξεκίνησαν τέσσερις ορειβάτες, με τον Αποστόλη να παραμένει στην κατασκήνωση, για τη συνέχιση των αναγνωριστικών προσπαθειών με στόχο την προ-κορυφή P3914. Η ανάβαση ξεκίνησε σχετικά αργά το πρωί εξαιτίας του βροχερού καιρού μέχρι τα ξημερώματα. Ως διαδρομή επέλεξαν την πιο σύντομη, για την προ-κορυφή, σκαρφαλώνοντας το κεντρικό λούκι (κλίση 45ο) καλυμμένο από παγωμένο χιόνι. Στα μέσα περίπου του λουκιού υψομετρικά (3540μ.) υπάρχει χιονισμένη πλαγιά προς τα αριστερά η οποία συναντά την απόκρημνη πλαγιά που συνεχίζει για την προ-κορυφή. Η αναρρίχηση ξεκινά από ένα όρθιο τμήμα ΙΙΙ βαθμού δυσκολίας και στο οποίο η κατάβαση γίνεται με ραπέλ από κρίκο. Η διαδρομή κινείται αποκλειστικά σε βραχώδεις πεδίο. Κατά την αναρρίχηση προς την προ-κορυφή εντοπίστηκε η διαδρομή της ανάβασης ύστερα από κοπιαστικές αναζητήσεις στο απόκρημνο και σαθρό ανάγλυφο, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα πολλές εσφαλμένες παρακάμψεις καθυστερώντας σημαντικά την ανάβαση. Η σωστή διαδρομή μέχρι την προ-κορυφή απαιτεί σχετικά εύκολη αναρρίχηση, δυσκολίας μέχρι III-, με τη δυσκολία να έγκειται στην εύρεση της σωστής διαδρομής. Τελικά, μετά από τέσσερις ώρες ανάβασης η ομάδα έφτασε στον πρώτο στόχο, την προ-κορυφή P3914μ. Η διαδρομή μετά την προ-κορυφή συνεχίζει πάνω στην κόψη της ανατολικής ράχης και είναι αρκετά τεχνική αλλά και εκτεθειμένη. Η επιστροφή από την προ-κορυφή διήρκησε περίπου δυόμιση ώρες και κατά την κατάβαση καταγράφηκε στο GPS ώστε να μπορεί να εντοπιστεί ευκολότερα την ημέρα της ανάβασης στην κορυφή.
Την Παρασκευή 24 Ιουλίου ήταν ημέρα ξεκούρασης και ετοιμασίας για την ανάβαση στην κορυφή την επόμενη μέρα. Όμως οι αντικειμενικές δυσκολίες ενός τέτοιου βουνού, για κάποιον που το επιχειρεί χωρίς οδηγό, καθώς επίσης και οι άσχημες καιρικές συνθήκες ματαίωσαν το χρονοδιάγραμμα των 3 ημερών για ανάβαση και επιστροφή που υπήρχε στην αρχή και εξάντλησαν τις λιγοστές προμήθειες. Παρόλα αυτά ο πόθος της ομάδας να κατακτήσει αυτή την καταπληκτική την κορυφή διατηρήθηκε αμείωτος. Το μικρό καταφύγιο μας παρείχε φαγητό και χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τις προβλέψεις του καιρού. Να σημειωθεί ότι το καταφύγιο έχει δυνατότητα διανυκτέρευσης 30 ατόμων, αφού πολύ λίγοι επισκέπτονται το βουνό λόγω της δυσκολίας και είναι ανοιχτό μόνο για επτά εβδομάδες κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ο 70 χρονος διαχειριστής ήταν εξαιρετικά φιλόξενος και εξυπηρετικός ενώ φέτος ήταν η 49η χρονιά που το λειτουργούσε με την βοήθεια της κόρης του.
Όλα ήταν έτοιμα για την ανάβαση το βράδυ της Παρασκευής, ωστόσο ο καιρός χάλασε με ανέμους και καταιγίδα μέχρι αργά το πρωί του Σαββάτου. Έτσι η ανάβαση αναβλήθηκε για την επόμενη ημέρα Κυριακή 26 Ιουλίου, ενώ η ομάδα παρέμεινε καθηλωμένη στην κατασκήνωση για ακόμα μια μέρα.
Στη 01:00 μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώματα Κυριακής 26 Ιουλίου, η ομάδα αποτελούμενη από τους Κρούπη, Μαργαρίτη, Τόλια και Κουφογάζο αναχώρησε από την κατασκήνωση και μετά από 3 ώρες έφτασε στην προ-κορυφή 3914μ πριν ακόμα ξημερώσει. Το σκαρφάλωμα μέχρι την προ-κορυφή έγινε γρήγορα, με φακούς και χωρίς τη χρήση σχοινιού και ασφάλισης. Μετά την προ-κορυφή η ομάδα συνέχισε δεμένη με παράλληλη κίνηση, αρχίζοντας το σκαρφάλωμα στη βραχώδη κόψη της ανατολικής ράχης. Το κύριο χαρακτηριστικό της κόψης είναι συνεχή και εκτεθειμένα περάσματα ΙΙΙ βαθμού δυσκολίας. Κατά μήκος της υπάρχουν κατακόρυφοι πύργοι αρκετών μέτρων του οποίους περνάμε συνήθως από επάνω ενώ δυο χαρακτηριστικοί πύργοι παρακάμπτονται είτε από δεξιά είτε από αριστερά. Το ανάπτυγμα της βραχώδους ράχης είναι περίπου 500 μέτρα με 220 μέτρα υψομετρική διαφοράς (ανάβαση). Στην κόψη υπάρχουν μερικά μεγάλα ραπελόκαρφα για ασφάλιση και για τα ραπέλ τις επιστροφής, που βοηθάνε τους αναρριχητές να κινηθούν γρηγορότερα.
Η ράχη συνεχίζει ακόμα στενότερη με χιόνι και κορνίζες (σε υψόμετρο 4100 μέτρα) ενώ πιο ψηλά η κλίση της αυξάνεται φτάνοντας τις 50 μοίρες. Το μεγάλο υψόμετρο έδρασε στα περισσότερα μέλη της αποστολής με πονοκεφάλους και κόπωση όσο πλησίαζαν προς την κορυφή. Ο καιρός ήταν ιδανικός με ήλιο και χωρίς καθόλου αέρα, ενώ την ίδια ημέρα έφτασαν στην κορυφή άλλοι 18 ορειβάτες, κάτι ασυνήθιστο για το Weisshorn. Σκαρφαλώνοντας και τη βραχώδη πυραμίδα της κορυφής, μετά από 8 ώρες ανάβασης, οι τέσσερις ορειβάτες έφτασαν στην κορυφή του Weisshorn στις 09:00 το πρωί όπου είναι τοποθετημένος ένας μεγάλος μεταλλικός σταυρός. Η θέα προς τις αμέτρητες κορυφές των Άλπεων ήταν απερίγραπτη, ενώ οι διπλανές κορυφές Zinalrothorn, Dent Blance και Matterhorn προέβαλαν σαν πύργοι και ξεχώριζαν από τις άλλες. Κοιτώντας ανατολικά προέβαλε η ομάδα των κορυφών του Mischabel μαζί με το ζευγάρι των κορυφών Dom-Taschorn που είναι από τις ψηλότερες της Ελβετίας. Η επιστροφή έγινε από την ίδια διαδρομή με παράλληλη κίνηση και κάνοντας συνολικά 4 ραπέλ, τα τρία στους τρείς πύργους πάνω στην ανατολική ράχη και ένα στη βάση της προ-κορυφής. Μετά από μία προσπάθεια δεκαπέντε ωρών τα τέσσερα μέλη επέστρεψαν, στις 16:30, πανευτυχή στην κατασκήνωση και γιόρτασαν την επιτυχία με ένα γεύμα στο καταφύγιο.
Το πρωί της Δευτέρας 27 Ιουλίου η θερμοκρασία είχε πέσει αρκετά κάτω από το μηδέν στην κατασκήνωση και όλα ήταν παγωμένα. Δυο αναρριχητές που προσπαθούσαν την προηγούμενη ημέρα να σκαρφαλώσουν τη δυτική ράχη του Weisshorn εγκλωβίστηκαν στην ορθοπλαγιά. Η απογευματινή καταιγίδα και χιονοθύελλα δεν επέτρεψε το ελικόπτερο να τους ανασύρει και τελικά μόνοι τους κατάφεραν να φτάσουν στην κορυφή το βράδυ. Οι χαμηλές θερμοκρασίες δεν τους επέτρεπαν να σταματήσουν, έτσι ακολούθησαν την ανατολική ράχη, που είχαμε ανέβει, για να κατεβούν από το βουνό. Τελικά το πρωί έφτασαν στην προ-κορυφή από όπου τελικά το ελικόπτερο της διάσωσης τους πήρε το επόμενο πρωί και τους κατέβασε σε λίγα λεπτά στη Randa. Νωρίς το πρωί η ομάδα μάζεψε την κατασκήνωση και πήρε το δρόμο της επιστροφής για το χωριό Randa. Εκεί κατασκήνωσε στο κάμπινγκ για τις επόμενες δύο βραδιές.
Την επόμενη ημέρα οι πέντε φίλοι επισκέφτηκαν το Zermatt, μια κωμόπολη που είναι το μεγαλύτερο κέντρο ορεινών σπορ της Ελβετίας και φέτος γιόρταζε τα 150 χρόνια από την πρώτη ανάβαση στο μυθικό βουνό Matterhorn. Η αψίδα του Matterhorn υψώνεται επιβλητικά στο βάθος της κοιλάδας του Zermatt και τραβά τα βλέμματα των επισκεπτών ενώ το σχήμα του αποτελεί το σύμβολο του απόκρημνου βουνού. Το Zermatt διαθέτει πλήθος καταστημάτων και ξενοδοχείων για τους χιλιάδες επισκέπτες που υποδέχεται καθημερινά από κάθε γωνιά του πλανήτη.
Με την ικανοποίηση σαφώς διαγεγραμμένη στα πρόσωπά τους οι πέντε ορειβάτες ταξίδεψαν την επόμενη ημέρα, Τετάρτη, για την κοιλάδα Saas που βρίσκεται σε απόσταση 40 περίπου χιλιομέτρων από τη Randa και στόχο τις κορυφές Weissmiess και Lagginhorn. Εκεί η ομάδα κατασκήνωσε στο κάμπινγκ Kapellenweg ένα από τα τρία κάμπινγκ του χωριού Saas-Grund (υψόμετρο 1500μ). Σε κανένα από τα χωριά της περιοχής δεν υπάρχει ελεύθερος χώρος για στάθμευση έτσι οι επισκέπτες αναγκαστικά θα πρέπει να παρκάρουν τα οχήματά τους είτε στα δημόσια παρκινγκ είτε σε ιδιωτικούς χώρους όπως για παράδειγμα τα κάμπινγκ, πάντα επί πληρωμή.
Η πρόσβαση στις κορυφές γύρω από την κοιλάδα του Saas γίνεται με τελεφερίκ, έτσι κάποιος γλυτώνει το ανιαρό περπάτημα σε όχι ιδιαίτερα όμορφες πλαγιές και μπορεί να κερδίσει πάνω από 1000μ υψομετρικής ανάβασης και κατάβασης. Έτσι την Πέμπτη 30 Ιουλίου η ομάδα μετέβη με τα πόδια από το κάμπινγκ, έχοντας τα σακίδια φορτωμένα μόνο τον ημερήσιο εξοπλισμό ανάβασης, για την βάση του τελεφερίκ, στο κέντρο του χωριού Saas Grund. Στόχος αυτής της ημέρας ήταν η ανάβαση στο όρος Weissmies με υψόμετρο 4016 μέτρα. Η ονομασία του βουνού Weissmies είναι σύνθετη και προκύπτει από τις λέξεις λευκό και βρύο. Το όνομά του αυτό οφείλεται στο ότι το βουνό είναι καλυμμένο με πολλούς παγετώνες και σεράκ που κρέμονται, και μοιάζει με ένα μεγάλο βρύο με λευκό χρώμα. Με τη χρήση δύο τελεφερίκ οι ορειβάτες έφτασαν στη βάση Hohsaas στα 3120 μέτρα με ενδιάμεσο σταθμό το Kreuzboden (2240μ). Σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από τη βάση Hohsaas βρίσκεται ο παγετώνας Trift. Για την ανάβαση ακολούθησαν την κλασική διαδρομή που διασχίζει τον παγετώνα Trift και προσέγγισαν την κορυφή από την νοτιοδυτική ράχη. Η διάσχιση του παγετώνα αλλά και η ανάβαση μέχρι την κορυφή κρύβει πολλούς κινδύνους παρά το ότι είναι σχετικά εύκολη, διότι ο παγετώνας έχει πολλές σχισμές (crevasses). Κατά την ανάβαση συνάντησαν πολλούς ορειβάτες αφού το βουνό είναι μέτριας δυσκολίας και δεν απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές δεξιότητες. Μετά από μια πολύ γρήγορη ανάβαση, μόλις δυόμιση ώρες, όλα τα μέλη της αποστολής στάθηκαν στην κορυφή του Weissmies. Η ημέρα ήταν πολύ καθαρή και η θέα με τις ατελείωτες κορυφές των Άλπεων απερίγραπτη. Η επιστροφή ήταν ακόμα γρηγορότερη ακολουθώντας το καλά χαραγμένο μονοπάτι στον παγετώνα. Λίγο μετά το μεσημέρι η ομάδα επέστρεψε ασφαλής πίσω στην βάση Hohsaas και μελέτησε την διαδρομή ανάβασης για το βουνό Lagginhorn που βρίσκετε κοντά και θα επιχειρούσε την επόμενη και τελευταία μέρα παραμονής της στην Ελβετία.

Παρασκευή, λοιπόν, 31 Ιουλίου χρησιμοποιώντας το ίδιο τελεφερίκ μέχρι τη βάση Hohsaas οι ορειβάτες κατευθυνθήκαν αυτή τη φορά προς τα βόρεια. Αρχικά κατεβαίνοντας και τραβερσάροντας τις βραχώδεις πλαγιές του Lagginhorn μέχρι την δυτική του ράχη και στη συνέχεια επάνω σε μικρό παγετώνα. Στην τραβέρσα το μονοπάτι διασχίζει κάθετα μια απότομη ράχη Ι βαθμού, ωστόσο για την διευκόλυνση και την ασφάλεια των ορειβατών υπάρχει τοποθετημένο συρματόσχοινο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το ασφαλές πέρασμα προς τον μικρό παγετώνα του Lagginhorn. Διασχίζοντας το μικρό και σταθερό παγετώνα στα δυτικά της κορυφής η ομάδα σκαρφάλωσε την βραχώδη δυτική ράχη του Lagginhorn. Η ράχη αυτή είναι σχετικά εύκολη αρχικά αλλά μετά τα 3500 μέτρα ύψος έχει διαρκώς περάσματα δυσκολίας Ι και ΙΙ βαθμού, κάνοντας την αναρρίχηση κοπιαστική. Μετά από τρεις ώρες ανάβασης όλοι οι ορειβάτες στάθηκαν στην βραχώδη κορυφή του Lagginhorn, όπου συνάντησαν μερικούς ακόμα ορειβάτες. Ακολουθώντας την ίδια διαδρομή το απόγευμα επέστρεψαν πίσω στη βάση Hohsaas από εκεί με το τελεφερίκ κατέβηκαν στο χωρίο Saas-Grund.
Η πίεση του χρόνου, για την επιβίβαση στο καράβι στη Βενετία την αμέσως επόμενη μέρα, ανάγκασε την ομάδα να κατέβει το βουνό και να αναχωρήσει για το ταξίδι της επιστροφής άμεσα. Το οδικό ταξίδι μέχρι την Βενετία δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο αλλά ο δρόμος μπορεί να έχει απρόβλεπτα μεγάλη κίνηση όπως διαπιστώσαμε, με αποτέλεσμα μεγάλες καθυστερήσεις. Η ομάδα αναγκάστηκε να διανυκτερεύσει στο ξενοδοχείο του ενός εκατομμυρίου αστέρων δηλαδή σε ένα παρκινγκ στον εθνικό δρόμο Μιλάνο – Βενετίας. Την επόμενη ημέρα, Σάββατο πριν το μεσημέρι, έφτασε στο λιμάνι της Βενετίας και επιβιβάστηκε στο πλοίο της επιστροφής για την Ηγουμενίτσα. Απόγευμα της Κυριακής κουρασμένοι αλλά απόλυτα ικανοποιημένοι οι πέντε φίλοι έφτασαν στην Ελλάδα μετά την επιτυχή ανάβαση σε τρεις κορυφές 4000 μέτρων των Άλπεων, με κυριότερη το Weisshorn, που είναι μια από τις πιο ψηλές, δύσκολες και απαιτητικές κορυφές των Άλπεων.

Κορυφές και διαδρομές
1. Weisshorn 4506μ, East Ridge, AD, III, Υ.Δ. 1400μ
2. Weissmies 4016μ, Triftgrat, PD, 40°, Υ.Δ. 920μ
3. Lagginhorn 4010μ, West Ridge, PD, II, Υ.Δ. 930μ

kroup 6

Ο Πέτρος Τόλιας (αριστερά) και ο Νίκος Κρούπης (δεξιά) στην κορυφή του Weisshorn 4506μ.

kroup 5

Ιταλοί ορειβάτες στην Ανατολική ράχη.

kroup 4

Αγναντεύοντας το Matterhorn από το χωρίο Zermatt.

kroup 3

Το πέρασμα μιας από την πολλές crevasses στον παγετώνα Trift.

kroup 2

Οι Γιώργος Ζαρδαλίδης, Γιώργος Μαργαρίτης, Απόστολος Κουφογάζος, Νίκος Κρούπης και Πέτρος Τόλιας (από αριστερά προς τα δεξιά) στην κορυφή Weissmies 4016μ.

kroup 1

Γιώργος Ζαρδαλίδης και Πέτρος Τόλια στην κορυφή του Lagginhorn 4010μ.

bank-blood
Ο ΟΠΟΠ διαθέτει μια από τις πιο οργανωμένες τράπεζες αίματος του Ν. Τρικάλων.